Od końca 2024 roku obywatele wybranych państw mogą spędzić w Chinach do 240 godzin bez wizy, o ile jadą tam tranzytem. Amerykański dziennikarz Condé Nast Traveler sprawdził to w praktyce. Sama zasada okazała się prosta, ale przy odprawie w Paryżu o mało nie został odesłany z lotniska.
Na czym polega zasada 240 godzin
Program wprowadziła w grudniu 2024 roku chińska Państwowa Administracja Imigracyjna. Ma przyciągnąć więcej zagranicznych turystów i oszczędzić im kolejek w konsulacie. Warunków jest kilka:
- Tranzyt: trzeba wjechać do Chin z jednego kraju, a wyjechać do innego. Trasa USA – Chiny – Japonia się kwalifikuje, USA – Chiny – USA już nie.
- Hongkong, Makau i Tajwan liczą się na potrzeby tej zasady jako osobne kierunki.
- Paszport: z programu korzystają obywatele 57 państw.
- Przejścia: wjazd i wyjazd muszą odbyć się przez wyznaczone porty, m.in. w Pekinie, Szanghaju i Chengdu. Można wjechać i wyjechać przez to samo miasto albo przez różne.
Kto chce odwiedzić miejsca poza dozwolonym obszarem, musi wystąpić o zwykłą wizę.
Jak to wyglądało w praktyce
Autor poleciał z Paryża do Szanghaju, gdzie spędził pięć nocy. Stamtąd miał lot do Manili, więc pobyt w Chinach był formalnie długim przesiadkowym postojem. Problemy zaczęły się jeszcze we Francji. Pracownik Air France zażądał chińskiej wizy i nie chciał uznać nowych przepisów. Wyniki wyszukiwarki z telefonu skwitował słowami, że to nie jest oficjalne źródło. Sprawę rozwiązał dopiero kolega, który znał zasady. Wystarczył bilet do Filipin zapisany jako zrzut ekranu.
Na miejscu poszło gładko. Trzeba wypełnić cyfrowy formularz przyjazdu, zaznaczyć brak wizy i wybrać opcję tranzytu 240 godzin. Formularz generuje kod QR, który warto zapisać. Przy kontroli paszportowej funkcjonariusz poprosił o bilet dalej, a w paszporcie dostał naklejkę z datą wjazdu i spodziewanym terminem wyjazdu.
Jak się przygotować, żeby nie utknąć na lotnisku
Eksperci cytowani w tekście radzą przygotować dokumenty na papierze. Mei Zhang z WildChina ostrzega krótko: „To świetna zasada, ale w praktyce jej stosowanie bywa nierówne.”
- Przed rezerwacją sprawdź, czy paszport, trasa i porty wjazdu i wyjazdu spełniają warunki.
- Wydrukuj potwierdzenie biletu na dalszą podróż, rezerwacje hoteli i plan pobytu.
- Zabierz wydruk oficjalnej strony opisującej zasadę, którą możesz pokazać pracownikowi odprawy.
- Przed wylotem skontaktuj się z linią lotniczą i potwierdź, że rozpoznaje tę regulację.
- Rozważ pomoc lokalnego organizatora, który zaplanuje trasę zgodną z przepisami.
Przydadzą się też aplikacje. Alipay obsługuje płatności, taksówki DiDi i tłumaczenia, ale trzeba go skonfigurować jeszcze przed wylotem, bo część weryfikacji wymaga SMS-a na dotychczasowy numer. Komunikator WeChat jest w Chinach powszechny. Do Google, WhatsAppa czy Instagrama potrzebna jest roaming od własnego operatora, eSIM albo VPN. VPN najlepiej zainstalować i opłacić przed przyjazdem.
Co to oznacza dla polskich podróżnych
Artykuł nie podaje listy 57 krajów, więc nie wiadomo z niego, czy obejmuje ona polskie paszporty. Zanim zaczniesz planować, sprawdź aktualną listę państw i portów na oficjalnej stronie chińskich władz. Przepisy mogą się zmieniać. Sprawdź też, czy Twoja trasa to rzeczywisty tranzyt do trzeciego kraju, bo bilet powrotny do Polski nie wystarczy.
Warto także pomyśleć o ubezpieczeniu. Polisa turystyczna z kosztami leczenia przyda się w Chinach tak samo jak w każdym innym kraju poza UE, bo Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego tam nie działa. Dobrze sprawdzić też ochronę bagażu oraz zwrot kosztów przy opóźnieniu lub odwołaniu lotu. Przeczytaj ogólne warunki, bo odmowa wejścia na pokład z powodu braku dokumentów zwykle nie jest objęta ochroną. Dlatego wydruki i wcześniejsza rozmowa z przewoźnikiem są tu tańsze niż jakakolwiek polisa.
Źródło: Condé Nast Traveler – „I Visited China as an American Without a Visa—Here’s How You Can Do It Too”
O autorze
